بود گوش با چشم شه را بسی

که تان بد رسد چون رسد آگهی

اگرچه باشید از دور باز

بود دست شاهان به هر سو فراز

کجا گوش و چشمش بود هر کسی

چو شه دادگر باشد و ره شناس

بدو داشت باید ز یزدان سپاس