از آهنگری رست و سالار گشت

نه زیبا بزرگی نه والاسری

چو بگزید ما را نکونام شد

به کف درش پتک گران جام شد

پس از کلبه داری سپهدار گشت

بد آن گاه در کلبه با دود و دم

کنونست در بزم با ما به هم