چو بگزید ما را نکونام شد

تو چون کاوه دانیش گشته به باد

پدرت از سپاهان بد آهنگری

نه زیبا بزرگی نه والاسری

به کف درش پتک گران جام شد

از آهنگری رست و سالار گشت

پس از کلبه داری سپهدار گشت