پدرت از سپاهان بد آهنگری

ز بس زور او لرزه گیرد به روم

چو من هم ز جمشید دارد نژاد

تو چون کاوه دانیش گشته به باد

نه زیبا بزرگی نه والاسری

چو بگزید ما را نکونام شد

به کف درش پتک گران جام شد