تو چون کاوه دانیش گشته به باد

به هند ار فروکوبد از گرز بوم

ز بس زور او لرزه گیرد به روم

چو من هم ز جمشید دارد نژاد

پدرت از سپاهان بد آهنگری

نه زیبا بزرگی نه والاسری

چو بگزید ما را نکونام شد