که در چین نریمان به دیگر قباد

گر آزرم بابت نبودی ز بن

چو از رفتگان بودی از تو سخن

همان کردمی با تو از راه داد

سخن هر چه گفتم به دانش ببین

نگاری کن این را و دل را نگین

شد از بیم شه زرد و ارزان قباد