سخن هر چه گفتم به دانش ببین

چو از رفتگان بودی از تو سخن

همان کردمی با تو از راه داد

که در چین نریمان به دیگر قباد

نگاری کن این را و دل را نگین

شد از بیم شه زرد و ارزان قباد

به زاری و پوزش زبان برگشاد