بس گشت در خاک زنهار خواه

نگاری کن این را و دل را نگین

شد از بیم شه زرد و ارزان قباد

به زاری و پوزش زبان برگشاد

ببخشید خون و ببخشود شاه

خبر یافت کاوه پسر را بخواند

فراوان بر او خشم و خواری براند