ز من به بود گاه شمشیر و گرز

وزآن سو جهان پهلوان شادکام

همی زیست خرم به دیدار سام

همی گفت کاو چون گرد زور و برز

به یک سال از آن شادی و فرهی

نشد دستش از جام روزی تهی

نوندی سر سال نو کرد راست