به دریای قلزم به جوش آمد آب

پر از بومهن شد سراسر جهان

ستاره هویدار و گردون نهان

ز بس در زمین از تف نعل تاب

همی تا دو صد میل در که خروش

فتادی و باز آمدی باز گوش

ز بر آسمانی بد از تیره گرد