همی تا دو صد میل در که خروش

ستاره هویدار و گردون نهان

ز بس در زمین از تف نعل تاب

به دریای قلزم به جوش آمد آب

فتادی و باز آمدی باز گوش

ز بر آسمانی بد از تیره گرد

زمین زیر دریا بد از خون مرد