به کردار کوره پر آتش دهان

ز بر قفل بشکست و در باز کرد

یکی شیر دید از پس در بپای

ز روی و ز مس کرده جنبان زجای

دمادم درخش از دهانش جهان

سپهبد ز فرازنگان باز جست

طلسمش که چون بود شاید درست