طلسمش که چون بود شاید درست

به کردار کوره پر آتش دهان

دمادم درخش از دهانش جهان

سپهبد ز فرازنگان باز جست

یکی گفت هست آتش تیز تفت

درین سنگ کش زیرچاهست ونفت

ز چشمه همی زاید آن نفت زیر