یکی گفت هست آتش تیز تفت

دمادم درخش از دهانش جهان

سپهبد ز فرازنگان باز جست

طلسمش که چون بود شاید درست

درین سنگ کش زیرچاهست ونفت

ز چشمه همی زاید آن نفت زیر

وزاو گیرد آتش همی کام شیر