ماهت نخوانم ای فزون از ماه ها و سال ها

در لا احب افلین پاکی ز صورت ها یقین

در دیده های غیب بین هر دم ز تو تمثال ها

افلاک از تو سرنگون خاک از تو چون دریای خون

کوه از غمت بشکافته وان غم به دل درتافته

یک قطره خونی یافته از فضلت این افضال ها

ای سروران را تو سند بشمار ما را زان عدد