کوه از غمت بشکافته وان غم به دل درتافته

در دیده های غیب بین هر دم ز تو تمثال ها

افلاک از تو سرنگون خاک از تو چون دریای خون

ماهت نخوانم ای فزون از ماه ها و سال ها

یک قطره خونی یافته از فضلت این افضال ها

ای سروران را تو سند بشمار ما را زان عدد

دانی سران را هم بود اندر تبع دنبال ها