پس از من همه راه داد آورید

زند بر نشانه به خاور زمین

کنون چون نهادم سوی راه گوش

که ومه نیوشید پندم به هوش

به نیکیم گه گاه یاد آورید

ز دل جز به یزدان منازید کس

همه نیک و بد زو شناسید و بس