به نیکیم گه گاه یاد آورید

کنون چون نهادم سوی راه گوش

که ومه نیوشید پندم به هوش

پس از من همه راه داد آورید

ز دل جز به یزدان منازید کس

همه نیک و بد زو شناسید و بس

ز یزدان و فرمان شاه و خرد