جوانیش خوشی و مستیش ناز

کند کارها زیروبر صدهزار

جهان بزمگاهیست نغز از نشان

می اش عمر ما پاک و ما می کشان

غمش روز پیرست کآید فراز

ازین مستی آن کس که شد خفته پست

نه هش یافت هرگز نه از خواب جست