بسوزیم غم را چو آتش کنیم

چنان کن که در مهرگان نام را

بیاری به نزدیک ما سام را

که تا دل به فرزند تو خوش کنیم

نگه کن مرا این نامه را وزفرود ()

همینست گفتار و بر تو درود

فرسته شد و نامه و هدیه برد