بگسل آن سلسله که پیوستی

خنجرت کار آینه نکند

صورت خود در آینه دل خویش

به توان دید از آن که در گل خویش

که ز گل دور چون شدی رستی

زانکه گل مظلمست و دل روشن

گل تو گاخنست و دل گلشن