کل هنیئا که نیست بر تو حرام

بعد از آن الف داد با پستان

روز و شب پیش تو در چشمه روان

گفت کین هر دو را همی آشام

چون نمودت فطام بعد دو سال

شد دگرگون ترا همه احوال

داد رزق تو از دو دست و دو پای