کی دهد گلش اگرچه دل خواهد

گرچه باشد گه سوال مجیب

ندهد گل به گل خورنده طبیب

گل عمر کسی که گل خواهد

کی شود بی سبب نموده تو

بوده حق چو عقل پوده تو

سخت بسیار کس بود که خورد