قدح زهر صرف و زان نمرد

کی شود بی سبب نموده تو

بوده حق چو عقل پوده تو

سخت بسیار کس بود که خورد

بلکه او را غذای جان باشد

که ز بحران چو خیزران باشد

همه را از طریق حکمت و داد