که فرشته نه گرسنه ست و نه سیر

تو تویی مهر و کین از آن آمد

تو تویی کفر و دین از آن آمد

بنده ای باش بی نصیبه و چیر

از تو بیم و امید دولت راند

چون تو رفتی امید و بیم نماند

بوم چون گرد کاخ شه گردد