تو بنگریختی بگفتا من

کودکان زو گریختند به تفت

جز که عبدالله زبیر نرفت

گفت عمر ز پیش من به چه فن

چه گریزم ز پیشت ای مکرم

نه تو بیدادگر نه من مجرم

نزد آنکس که دید جوهر خود