نزد آنکس که دید جوهر خود

تو بنگریختی بگفتا من

چه گریزم ز پیشت ای مکرم

نه تو بیدادگر نه من مجرم

چه قبول و چه رد چه نیک و چه بد

میر چون جفت دین و داد بود

خلق را دل ز عدل شاد بود