ور بدی جمله عهد بشکستی

ور بود رای او سوی بیداد

ملک خود داد سر به سر بر باد

نیک باشی ز دردسر رستی

چون گرفتی ز عدل توشه خویش

مرکب تو بود دو منزل پیش

آنچنان شو به حیرت آبادش