یک زمان از درش مشو غایب

تا دهانت کند چو گل پر زر

سیر جان کرد جان بخرد را

تشنه دل کرد عاشق خود را

تا بود عزم و رای تو صایب

کار نادان کوته اندیش است

یاد کردن کسی که در پیش است