شکرگوی از پی زیادت را

مرجع شکر نیست جز سر گنج

چون شدی بر قضای او صابر

خواند آنگاه مر ترا شاکر

عالم الغیب والشهاده را

شکر شکر او که داند رفت

گوهر ذکر او که داند سفت