شکر شکر او که داند رفت

خواند آنگاه مر ترا شاکر

شکرگوی از پی زیادت را

عالم الغیب والشهاده را

گوهر ذکر او که داند سفت

او ببخشد هم او ثواب دهد

او بگوید هم او جواب دهد