مصرع نخست · شماره 37چو تو فارغ شدی ز نفس لئیمشاعرسناییاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.34هر دو نبود ترا هم این و هم آن#35نفس را سال و ماه کوفته دار#36مرده انگارش و به جا بگذار#37چو تو فارغ شدی ز نفس لئیمانتخابشده38برسیدی به خلد و ناز و نعیم#39بیم و امید را به جای بمان#40چه کنی ننگ مالک و رضوان#دربارهٔ این سطرسطر شماره 37 از «حکایت» است.سطر پیشینمرده انگارش و به جا بگذار→سطر بعدیبرسیدی به خلد و ناز و نعیم←