مصرع دوم · شماره 40چه کنی ننگ مالک و رضوانشاعرسناییاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.37چو تو فارغ شدی ز نفس لئیم#38برسیدی به خلد و ناز و نعیم#39بیم و امید را به جای بمان#40چه کنی ننگ مالک و رضوانانتخابشده41نیست را مسجد و کنشت یکیست#42سایه را دوزخ و بهشت یکیست#43پیش آنکس که عشق رهبر اوست#دربارهٔ این سطرسطر شماره 40 از «حکایت» است.سطر پیشینبیم و امید را به جای بمان→سطر بعدینیست را مسجد و کنشت یکیست←