مر ورا فرد و ممتحن بگذاشت

بی قلیل و کثیر و بی اموال

زن به تنها به خانه در بگذاشت

نفقت هیچ نی و ره برداشت

بود و نابود او یکی پنداشت

بر توکل ز نیش رهبر بود

که ز رزاق خویش آگه بود