چه خوری بامداد کن تدبیر

گفت هر بامداد برخیزم

تا از این نفس شوم بگریزم

نفس گوید مرا که هان ای پیر

بازگو مر مرا که تا چه خورم

منش گویم که مرگ و در گذرم

گوید آنگاه نفس من با من