که نه یارند و یار می بینی

بی نشانان نشان او جویند

هرچه جز دوست آتش اندر زن

آنگه از آب عشق سر بر زن

همه زنهارخوار می بینی

گلبن باغ خویشتن بینان

شده چون دلم دلم بدبینان