تا برده ای دل را گرو شد کشت جانم در درو

ای دیده بینا به حق وی سینه دانا بیا

ای جان تو و جان ها چو تن بی جان چه ارزد خود بدن

دل داده ام دیر است من تا جان دهم جانا بیا

اول تو ای دردا برو و آخر تو درمانا بیا

ای تو دوا و چاره ام نور دل صدپاره ام

اندر دل بیچاره ام چون غیر تو شد لا بیا