اول تو ای دردا برو و آخر تو درمانا بیا

ای جان تو و جان ها چو تن بی جان چه ارزد خود بدن

دل داده ام دیر است من تا جان دهم جانا بیا

تا برده ای دل را گرو شد کشت جانم در درو

ای تو دوا و چاره ام نور دل صدپاره ام

اندر دل بیچاره ام چون غیر تو شد لا بیا

نشناختم قدر تو من تا چرخ می گوید ز فن