بر چرخ بنهم نردبان تا جان برآید بر علا

ای نادره مهمان ما بردی قرار از جان ما

آخر کجا می خوانیم گفتا برون از جان و جا

از پای این زندانیان بیرون کنم بند گران

تو جان جان افزاستی آخر ز شهر ماستی

دل بر غریبی می نهی این کی بود شرط وفا

آوارگی نوشت شده خانه فراموشت شده