مردم دیده را دری بگشای

دل گمراه گشت انابت جوی

مردم دیده شد جنابت شوی

دل گمراه را رهی بنمای

که ننازد ز کارسازی تو

که بترسد ز بی نیازی تو

ای به رحمت شبان این رمه تو