گریه خندند عارفان از تو

دوزخ از بیم او بهشت شود

خاک بی کالبد چو خشت شود

خنده گریند عاشقان از تو

در جحیم تو جنت آرامان

بی تو راضی به حورعین عامان

گر به دوزخ فرستی از در خویش