میروم نی به پای بر سر خویش

در جحیم تو جنت آرامان

بی تو راضی به حورعین عامان

گر به دوزخ فرستی از در خویش

وانکه امر ترا خلاف آرد

دل خود از غفلتش غلاف آرد

همه را گاه و کار و بار از تو