بط کشتی طلب شگفت بود

قصد کشتی مکن که پر خطرست

مرد کشتی ز بحر بی خبرست

گرچه نو خیز و نو گرفت بود

بچه بط اگر چه دینه بود

آب دریاش تا به سینه بود

تو چو بط باش و دنیی آب روان