بچه بط اگر چه دینه بود

مرد کشتی ز بحر بی خبرست

گرچه نو خیز و نو گرفت بود

بط کشتی طلب شگفت بود

آب دریاش تا به سینه بود

تو چو بط باش و دنیی آب روان

ایمن از قعر بحر بی پایان