مصرع نخست · شماره 21کرد کز باد شوق و درد رودشاعرسناییاثرفی الشوققالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.18دل ودیعت به روح باز دهد#19افتد از سیر جان بی اندازه#20از زمین تا به عرش آوازه#21کرد کز باد شوق و درد رودانتخابشده22بر زن ار بگذرد چو مرد رود#23هرچه در راه فتنه انگیزد#24همه اش از پیش راه برخیزد#دربارهٔ این سطرسطر شماره 21 از «فی الشوق» است.سطر پیشیناز زمین تا به عرش آوازه→سطر بعدیبر زن ار بگذرد چو مرد رود←