مصرع دوم · شماره 18دل ودیعت به روح باز دهدشاعرسناییاثرفی الشوققالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.15چون برون رفت جان ز دروازه#16دل کهنه ازو شود تازه#17صورت از بند طبع باز رهد#18دل ودیعت به روح باز دهدانتخابشده19افتد از سیر جان بی اندازه#20از زمین تا به عرش آوازه#21کرد کز باد شوق و درد رود#دربارهٔ این سطرسطر شماره 18 از «فی الشوق» است.سطر پیشینصورت از بند طبع باز رهد→سطر بعدیافتد از سیر جان بی اندازه←