هر ذره ای خندان شود در فر آن شمس الضحی

ناگه برآید صرصری نی بام ماند نه دری

زین پشگان پر کی زند چونک ندارد پیل پا

باز از میان صرصرش درتابد آن حسن و فرش

تعلیم گیرد ذره ها زان آفتاب خوش لقا

صد ذرگی دلربا کان ها نبودش ز ابتدا