تسخرکنان بر عاشقان بازیچه دیده عشق را

آن خواجه را در کوی ما در گل فرورفتست پا

با تو بگویم حال او برخوان اذا جاء القضا

جباروار و زفت او دامن کشان می رفت او

بس مرغ پران بر هوا از دام ها فرد و جدا

می آید از قبضه قضا بر پر او تیر بلا

ای خواجه سرمستک شدی بر عاشقان خنبک زدی