چشم دین روشن از بقایش بود

بسته بر دیو ده دریچه جان

بوده در بندگی و خار و رای

سرو آزاد جویبار خدای

نور خورشید از آن لقایش بود

بدل خون ز بهر سر یقین

دین روان کرده در یکاد و یبین