ای خواجه صاحب قدم گر رفتم اینک آمدم

رمال بر خاکی زند نقش صوابی یا خطا

این را رها کن خواجه را بنگر که می گوید مرا

عشق آتش اندر ریش زد ما را رها کردی چرا

تا من در این آخرزمان حال تو گویم برملا

آخر چه گوید غره ای جز ز آفتابی ذره ای

از بحر قلزم قطره ای زین بی نهایت ماجرا